Gemeente Menaldumadeel

Op 16 februari 1994 kwam ik samen met man en dochter naar Menaldum vanuit Beverwijk. Voor hen een hele stap, voor mij minder. Ik was immers geboren en getogen in Fryslân. Later kwam ik er wel achter dat een plattelandsgemeente iets anders is dat het stadse Sneek, maar het wende snel en we hebben met buitengewoon veel plezier in Menaam gewoond.
 
Na 18 jaar nemen we nu dan afscheid van elkaar. Niet helemaal, want we blijven voorlopig wonen in Menaam. Bij een afscheid schijnt het gebruikelijk te zijn om terug te blikken, maar waar moet je dan beginnen. Bovendien zit u er niet op te wachten om een uitvoerige opsomming van feiten en gebeurtenissen van de afgelopen 18 jaar. Natuurlijk, er waren hoogtepunten (nieuw gemeentehuis en brandweerkazerne) en dieptepunten (Schatzenburg, bestuurscrisis), maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik met heel veel plezier en enthousiasme heb gewerkt in deze gemeente en ben daar dan ook zeer dankbaar voor.
 
Vlak na mijn komst in 1994 barstte de discussie over herindeling los.
"Om de slagkracht van Leeuwarden te vergroten moest Menaldumadeel en Leeuwarderadeel samengevoegd worden met Leeuwarden" stond in een provinciale nota geschreven. Een storm van verontwaardiging stak op. Er volgde een referendum, waarbij de bevolking zich overduidelijk uitsprak tegen de herindeling en de bui dreef over.
 
Nu 18 jaar later speelt de discussie weer volop, nu niet met Leeuwarden maar de Middelseegemeenten met Franeker en Harlingen. Ik vrees dat deze keer de bui niet overdrijft. Hoe dan ook, ik zal geen deel meer uitmaken van het besluitvormingsproces maar zal het uiteraard wel met grote belangstelling volgen. Ik was de eerste vrouwelijke burgemeester van Menameradiel.  Zou ik nou ook nog de laatste "echte" burgemeester zijn? De tijd zal het leren.
 
Ik wens u allen alle goeds toe voor nu en voor de toekomst.
Gerrie van Delft – Jaasma